12 entries categorized "Forsamlingsplanting"

Han styrkte forsamlingane

Dette uttrykket finn me i Apgj 15,41. Det er ei oppsummering av apostelen Paulus si andre misjonsreise, då han vart sendt ut i lag med profeten Silas. I The Passion Translation heiter det at på kvar plass dei gjekk til, så forlet dei forsamlinga sterkare og meir oppmuntra enn ho var før dei kom. Eg trur at dette er eit normalt resultat når apostlar og profetar reiser saman til dei nystarta kristne forsamlingane. Apostlar og profetar er åndelege bygningsmenn. Dei styrkjer og byggjer opp både personar og forsamlingar. Då dei reiste frå ei forsamling la dei att noko verdifullt etter seg. Forsamlingane var sterkare og ved betre mot då dei reiste enn då dei kom.

Paulus er jo veldig klar på at dette er målet med alle kristne samlingar: oppbygging, "lat alt tena til oppbygging!" (1 Kor 14,26). Alle nådegåver er meint å tena til det gode (1 Kor 12,7). Det som taler profetisk, taler til oppbygging, formaning og trøyst (1 Kor 14,3). Den som taler profetisk byggjer opp og styrkjer det kristne fellesskapet. Tungetale i eit offentleg møte må tydast så forsamlinga kan bli oppbygd (1 Kor 14,5). Personleg oppbygging er ikkje nok. Alt me gjer, når me er samla, må vera til nytte og oppmuntring for dei andre.

Oppbygging og oppmuntring heng saman. Å styrkja forsamlingar er å byggja opp og oppmuntra folka som er samla. Å styrkja folk er å setja mot i dei til å gjera Guds vilje og gå på Guds veg. Det var det apostlane og profetane gjorde då dei reiste saman. Me treng desse folka i dag også. Me treng at dei reiser i lag og besøkjer forsamlingane for å styrkja dei og setja mot i dei. Når dei gjer det frigjer dei eit dynamisk liv som fører til vokster og framgang for Guds rike.

 


Gud arbeider ofte bak vår rygg

Det var min gode venn Bjørn Olav Hansen som brukte uttrykket i tittelen på dette innlegget. Han underviste på den Nasjonale Bønnesamlinga på Grimerud i februar. Ha sa at ofte arbeider Gud meir bak ryggen vår enn framfor auga våre. Denne sanninga gjorde meg godt. Eg gøymde denne setninga i hjartet mitt og har grunda på dette i det siste. To hendingar har vist meg sanninga i desse orda.

For nokre dagar sidan var me på ei leiarsamling på Brandøy i Sunnhordland. Der fortalde Bjørn meg at han hadde møtt ein Guds tenar for ei tid tilbake som fortalde at han hadde møtt Solveig og meg på ei ferje. På den korte ferjereisa hadde me talt Guds ord inn i livet hans. "Livet mitt fekk ei ny retning. Dei orda dei talte til meg, gav meg eit heilt nytt liv." Eg tykte at det var store ord å bruka. Då me fekk vita namnet på denne mannen, kunne eg ikkje ein gong minnast at me hadde talt Guds ord til han. Tenk så stort! Nokre få ord på ei ferjereise hjelpte denne kristne broren inn i ei fruktbar teneste.

I går fekk eg ei anna oppmuntrande melding. Denne meldinga kom frå Hårek, som eg reiste og forkynte evangeliet saman med på sekstitalet. Han bur no i Sverige, men fekk ein telefon frå Noreg. Ein mann spurde om han var den Hårek som var på Sunndalsøra i 1963-64. Då Hårek stadfesta det, sa han at han hadde vore på eit møte, men kom for seint til bussen då han skulle heim til Øksendal ca 1-2 mil frå møtestaden. Då hadde Hårek og eg køyrt han heim. Dette gjorde eit slikt inntrykk på han at han vart ein kristen og er med i ei pinseforsamling. Hårek vart jo sjølvsagt glad for å høyra dette vitnemål og skreiv til meg for å dela denne oppmuntrande hendinga.

Eg vart nok ikkje mindre glad enn Hårek for å høyra dette. Eg hadde fått far til å seia opp ei livsforsikring han hadde teikna på meg som liten gutt. Sidan eg trudde at Jesu gjenkomst stod like for døra, såg eg inga verdi i ei livsforsikring. Gud skulle sørgja for oss og tida var kort. Eg brukte pengane frå livsforsikringa til å kjøpa ein VW varevogn på avbetaling. Det høyrer med til historia at Solveig, som då hadde ein lærarjobb, og tente meir på ein månad enn eg gjorde på eit heilt år, støtta meg økonomisk med 50 kr månaden. (Ho seier det var ei god investering).

Eg sette opp ein stor høgtalar på taket og fekk ordna med ein omformar slik at eg kunne bruka det gamle Tandberg lydbandapparatet til å spela kristen musikk og innby folk til møta våre. Me fekk be med folk til frelse, men resultata var ikkje dei heilt store. Difor vart eg varm om hjartet då eg fekk denne oppmuntrande helsinga frå min gode venn Hårek. Det var sanneleg verdt å seia opp ei livsforsikring, når bilen eg kjøpte kunne verta brukt til å nå menneske med evangeliet. Forkynninga på møtet overtydde ikkje denne mannen, men ei velgjerning, ein liten biltur førte til at han tok imot Jesus! Alt skjedde bak ryggen min!  Det gjekk meir enn 50 år før fekk eg vita om det. Ære til Gud!

 

 


Hindringar for misjon

Det finst mange hindringar for misjonsarbeid, men alle kan overvinnast. Me har lett for å tenkja at ytre politiske, religiøse og samfunnsmessige hindringar er den største utfordringa for misjon. Men eg har oppdaga at i land med forfølging, motstand og eit lovverk som gjer misjon vanskeleg går likevel evangeliet fram. Då me var i India i haust merka me at dei kristne er under eit veksande press. Dei møter veksande motstand og forfølging frå ekstreme hindugrupper. Trass i mange vanskar forkynner våre kristne indiske venner evangeliet og ser nye menneske koma til tru.

Det finst ikkje mange ytre hindringar for å driva misjon i vårt eige land, likevel er det ikkje mange nye som kjem til tru og blir lagde til kristne forsamlingar. Nye undersøkingar viser at folketalet aukar meir enn medlemstalet i kristne forsamlingar i landet vårt. Faktisk er det også slik at talet på forsamlingar som blir lagde ned er høgare enn talet på nye forsamlingar som blir starta. Det viser seg også at nyplanta forsamlingar veks meir enn eldre og etablerte forsamlingar.

Continue reading "Hindringar for misjon" »


T4T – trening for trenarar

For nokre år sidan las eg historia om ein misjonær som i 2001 samla 30 trøytte kristne bønder og utfordra dei til å vinna menneske for Gud og planta nye forsamlingar i landsdelen sin i det stengde landet sitt. Han sa han var kome til dei for å trena dei til å gjera dette. Berre 11 av dei frammøtte hadde gjort heimeleksa si til neste samling, men misjonæren heldt fram med å trena desse. I løpet av eit år såg dei 53.430 menneske koma til tru på Jesus Kristus og verta døypte. 3.535 nye forsamlingar vart starta. Det andre året vart 104.542 menneske kristne og 9.320 nye forsamlingar vart starta. Eg vart fylt av glede då eg høyrde om dette og skreiv ein artikkel om det som var til oppmuntring for mange.

No har eg fått tak i siste nytt om dette arbeidet som vart starta av Ying og Grace Kai. Deira måte å arbeida på, som dei kaller T4T – trening for trenarar, og er no den mest fruktbare måten å vinna menneske for Jesus Kristus og byggja forsamlingar på i vår tid, ja kanskje i heile kyrkjesoga. Desse misjonærane var fått nåde frå Gud til å setja i gang ei forsamlingsplantingsrørsle av slike dimensjonar at det er vanskeleg for ein liten jærbu, som meg, å fatta.

Etter 10 år med fokus på å trena trenarar har denne rørsla døypt 1.738.204 nyomvendte heidningar til Kristus og starta 158.993 nye forsamlingar. Eg veit ikkje eingong kva ord eg skal setja på dette. Til og med ordet vekking tykkest å vera for veikt til å skildra dette som verkeleg har hendt i vår tid. Denne rørsla er så stor at det er vanskeleg å fylgja med på alt som hender, men desse tala er eit resultat av nøye gransking. For alle som les engelsk er denne boka umisteleg: T4T: A Discipleship Re-Revolution, av Steve Smith med Ying Kai.

T4T har alt vorte eit omgrep i misjonskretsar internasjonalt og har vorte prøvd ut i mange ulike miljø med svært gode resultat. Det er no mange forsamlingsplantingsrørsler mange stader, serleg i Asia, som dette fokuset på å vinna menneske for Jesus Kristus og å trena dei til å vinna andre og trena dei til å vinna nye som kan vinna og trena nye osv. Når ein har fire generasjonar av forsamlingar som plantar nye forsamlingar snakkar dei om at det er ei forsamlingsplantingsrørsle.

Eg viser til internettsida www.churchplantingmovements.com som har mykje godt stoff om å setja i gang ei forsamlingsplantingsrørsle. Om norske kristne får same iver og fokus som Ying Kai vil me kunna vera med å vinna mange menneske for Jesus og sjå nye forsamlingar veksa fram i vårt land og alle andre land.

Tekst: Erling Thu


Nyklar til framgang i misjonsarbeidet

Eg har dei siste dagane vore på reise i Nord Noreg med Zephry D’Souza frå India. Han fortalt nokre oppmuntrande og gripande forteljingar om framgang for evangeliet midt i tider med forfylging. Eg trur me har mykje å læra av dei kristne i India. Zephry vil gje Gud æra for all framgang, men seia at han har gjeve dei tre bibelske prinsipp som på mange måtar forklarar voksteren mange forsamlingar opplever i India.

Continue reading "Nyklar til framgang i misjonsarbeidet" »