219 entries categorized "Bibel"

Vi har ein tendens til å gå våre eigne vegar

Salme 119,176 Eg har villa meg bort som ein bortkomen sau. Leit etter meg, din tenar, eg har ikkje gløymt dine bod.

Dette er punktum finale, den endelege konklusjonen på denne lange bønnesalmen på 176 vers. Eg har villa meg bort. Eg er som ein hjelpelaus og bortkomen sau. Eg treng hjelp. Leit etter meg og gje meg ikkje opp. For ei audmjuk avslutning. For ei djup sjølvinnsikt. David har tidegare kome med mange frimodige utsegn. Han har sett ord på sine gode ønskje og intensjonar. Frimodig har han sagt kva han vil følgja Guds lover og påbod. Så avsluttar han med å seia at gode intensjonar er ikkje nok. Det er lettare å seia kva vi trur og ønskjer enn å leva etter Guds ord.

Continue reading "Vi har ein tendens til å gå våre eigne vegar" »


Lat meg få leva fullt ut!

Salme 119,175 Lat meg leva og lovsyngja deg, lat dine lover vera mi hjelp!

Lat meg få leva! For ei universell og enkel bønn. Lat meg få leva livet fullt ut er vel det innarste ønskje til alle menneske. Vi ønskjer jo alle eit godt og meiningsfullt liv. Vi ser dei øydeleggjande dødskreftene verksame rundt oss. Det er så mykje liding i denne verda som er merka av synd. Difor ber vi at Livsens Ande skal fylla oss med sitt overflodsliv så det kan renna elvar av liv frå oss til andre. Det verkeleg gode livet er å kjenna Gud, det er å bli ein ny skapning ved trua på Jesus Kristus, Guds Son. Med hans liv på innsida kan vi møta det vonde og vanskelege med tru og håp.

Continue reading "Lat meg få leva fullt ut!" »


Frelse i fortid, notid og framtid

Salme 119,174 Herre, eg lengtar etter di frelse, eg frydar meg over di lov (Strong 8451).

Frelse er eit vedunderleg ord som skaper gode tankar og kjensler i oss som trur. Vi har fått del i Guds frelse og vi lengtar etter henne. Ved trua har vi vorte frelst ein gong for alle, men opplever å bli frelst meir og meir gjennom heile livet. Ein gong i framtida skal vi få del i Guds frelse heilt og fullt. Det er dette perspektivet vi finn i det David seier i denne bønna si. Den frelse vi har opplevd skaper lengt etter den fullkomne og endelege frelsa som ventar på oss.

Continue reading "Frelse i fortid, notid og framtid" »


Lat di hand koma meg til hjelp!

Salme 119,173 Lat di hand koma meg til hjelp, for eg har valt dine påbod (6490).

På ny ber David ei enkel bønn som vi alle kan be: Lat di hand koma meg til hjelp! Eit av kjenneteikna på ekte bønner er at dei er enkle og rett fram, utan snikk snakk. Bønner som kjem frå hjartet treng ikkje pyntast med store og overtalande ord. Eit enkelt sukk om hjelp er nok til å røra ved Guds hjarte.

Legg merke til at David seier, lat di hand koma meg til hjelp. Han ber om Guds direkte inngrep. Han ser ikkje til venner eller folk med pengar og makt, nei, han vender seg berre til Gud og set si von til han åleine. Lat di hand, som både har makt og styrke til å gjera under, koma meg til hjelp. Lat di hand, som skapte himmel og jord, gripa inn i min kvardag. Lat di skapande kunstnar hand gjera under i livet mitt!

Continue reading "Lat di hand koma meg til hjelp!" »


Syng ut Guds ord!

Salme 119,172 Lat tunga syngja ut ditt ord, for alle dine bod er rettferdige.

Her går David frå å lovsyngja Gud til å syngja ut Guds ord. Gud har lært han sine forskrifter og no vil han gjera desse kjende for alle folk. Han vil få ut Guds ord til andre. Vi kan både preika og forkynna, tala og syngja ut Guds ord. Poenget er at vi bruker tunga vår til å gjera Guds ord kjend. Når Gud lærer oss sine forskrifter er det vårt naturlege gjensvar at vi taler og syng ut Guds ord til folk rundt oss.

Continue reading "Syng ut Guds ord!" »


Bønn og lovprising høyrer saman

Salme 119,171 Lat leppene strøyma over av lovsong, for du lærer meg dine forskrifter.

Bønn og lovprising høyrer saman. Dei som ber får svar og har mykje å takka for. Fellesskapet med Gud i bønn følgjer oss gjennom dagen og varer livet ut. Lovsong er ein svært viktig del av dette bønnefellesskapet med Gud. Dei fleste av oss har meir å takka for enn å be om. Det oppdagar vi fort når vi tek til å takka for dei daglege velsigningane i livet. Det er lett å ta ting for sjølvsagt, det at vi har mat og klede, hus og heim og liknande, men vi må ikkje gløyma at alt dette er ei gåve frå Gud. I verda er det mykje fattigdom og liding på grunn av krig, naturkatastrofer og urettferdig samfunnssystem eller politikk. Alle som lever i Noreg er priveligert og har svært mykje å takka for.

Continue reading "Bønn og lovprising høyrer saman" »


Når vi ber, går vi inn i ein relasjon, vi søkjer fellesskap

Salme 119,170 Lat mi bøn koma fram for deg, berg meg, som du har sagt!

Endå ein gong ber David om at bønna hans må koma fram for Gud. Han bruker litt andre ord enn i førre verset, men ber like audmjukt og inderleg. I førre verset ropte han til Gud, no går han djupare og naudber eller tiggar Gud inderleg om å gripa inn. Bønn i alle former har det same formålet, at Gud skal høyra og sjå oss. Når vi ber ønskjer vi å røra ved Guds hjarte slik at han svarer oss. Vi ber ikkje for å be. Bønn er ikkje eit pliktløp der vi lirer av oss ord eller går gjennom faste bønneritual.

Continue reading "Når vi ber, går vi inn i ein relasjon, vi søkjer fellesskap" »


Må bønnene våre nå fram til Guds hjarte!

Vi har no kome til den tjueandre og siste bolken i Salme 119. No startar alle versa med bokstaven TAW i det hebraiske alfabetet som tilsvarer vår T. I desse siste åtte versa ber salmisten inderlege bønner. Det er som om han går inn eit nært og djupt fellesskap med Herren og fell for hans føter. For Herrens andlet audmjuker han seg og i det siste verset samanliknar han seg med ein bortkomen sau som treng hjelp.

ת

Salme 119,169 Herre, lat ropet mitt nå fram til deg, gjev meg skjøn etter ditt ord!

David er audmjuk når han ber til Herren. Han kjem ikkje som ein brautande storkar med krav, nei han er skjelvande og ber om å bli høyrd: «Lat ropet mitt nå fram til deg!» Han veit at bønna hans er som ropet frå eit barn som treng hjelp. Det verste som kan skje er at Far ikkje høyrer ropet. Han ber inderleg om at det ikkje skal henda.

Continue reading "Må bønnene våre nå fram til Guds hjarte!" »


Heile livet ligg ope for Gud

Salme 119,168 Eg har halde dine bod og påbod (6490), du kjenner alle mine vegar.

Eg liker den tilliten som desse orda av David osar av. Han er trygg i Herren. Han har godt samvit. Han har halde Guds bod og vitnesbyrd. Både den praktiske og læremessige sida av Guds ord har han gøymd i hjartet sitt, teke vare på og levd etter. Det er vakkert når desse to sidene av Guds ord er like verdsett og like godt teke vare på og praktisert med same iver. Her er det ikkje snakk om å velja og vraka, men å ta vare på alt det Gud har sagt. Lov og lære høyrer saman på same måte som liv og lære gjer det.

Continue reading "Heile livet ligg ope for Gud" »


Vi elskar lovboda fordi dei er hans.

Salme 119,167 Eg tek vare på dine lovbod, og eg elskar dei høgt.

Det er eit flott vitnesbyrd David kjem med her i dette verset. Han seier med stort frimod at han tek vare på Guds lovbod og elskar dei høgt. Det siste han seier er nok grunnen til det første. Han er i stand til å ta vare på ordet frå Gud og leva i samsvar med det fordi han elskar Guds ord. Jesus seier det same til læresveinane. «Den som elskar meg held boda mine!» Vi kan berre halda boda når vi elskar Jesus. Det er kjærleiken til han som er drivkrafta i kristne menneske.

Continue reading "Vi elskar lovboda fordi dei er hans." »


Ei oppskrift som aldri slår feil!

Salme 119,166 Herre, eg ventar på di frelse, eg følgjer dine bod.

I dette verset finn vi frelse av nåde og frukta som følgjer. David sitt einaste håp var hos Gud. Han venta på Guds frelse. Det einaste håp han hadde var at Gud skulle gripa inn og berga han. Han venta berre på Gud. Han visste at Gud var den einaste som kunne frelsa han. Han trudde ikkje at han kunne frelsa seg sjølv og han venta ikkje at menneske kunne berga han. Likevel gjorde han seg stor flid med å følgja Guds bod. Han la heile sitt hjarte i å leva etter Guds ord.

Continue reading "Ei oppskrift som aldri slår feil!" »


Fred som gjer at vi ikkje snublar

Salme 119,165 Stor fred har dei som elskar di lov (Strong 8451), ingen ting får dei til å snubla.

Det ligg ei djup innsikt i det David seier i dette verset. Dei som elskar Guds lov har stor fred og støytar seg ikkje på noko. Når trua er svak er det lett å ta anstøyt, å snubla og falla. Folk med ei lita tru blir lett irriterte på andre som har tru til å vera litt friare enn dei er sjølve. Når vi har fred i hjartet blir vi ikkje så lett oppfarande at vi syndar i tankar, ord eller gjerning.

Continue reading "Fred som gjer at vi ikkje snublar" »


Ei velsigna bønnerytme

Salme 119,164 Sju gonger om dagen lovsyng eg deg for dine rettferdige lover.

Bibelen fortel om menneske som regelmessig steig fram for Gud med lovsong og bønn. David seier at han ber fram bønn og lovsong sju gongar om dagen. Daniel hadde tre daglege bønnetider. Då gjekk han til bønnerommet sitt, fall på kne for Gud med bønn og lovprising.

Det vi i dag kallar tidebønn har sitt opphav hos dei fromme jødane og vart vidareført av dei første kristne. Dei fromme jødane på Jesu tid bad om morgonen, midt på dagen og om kvelden. Desse faste bønnetidene var jødane sin store åndelege skatt, som hjelpte dei å leva med Gud i kvardagen. Bønn er knytt til rytmen i livet og tida vi lever i.

Continue reading "Ei velsigna bønnerytme" »


Å elska Guds ord er det beste vern mot løgn og hykleri

Salme 119,163 Eg hatar og avskyr løgn, men eg elskar di lov.

I dette verset møter vi eit dobbelt uttrykk for ei gudfryktig kjensle det er vanskeleg å setja ord på. Eg hatar og avskyr løgn. Usanning, løgn, hyklarskap og uærlegdom er ein skikkeleg styggedom for alle som elskar Gud. Falsk lære, hykleri, dobbeltspel, list, svikefull ferd og uærleg tale er avskyeleg på alle måtar. Det finst inga orsaking for å vera falsk eller snakka usant. Løgnaktig liv og tale er noko alle gudfryktige folk avskyr.

Continue reading "Å elska Guds ord er det beste vern mot løgn og hykleri" »


Boblande glede ved å oppdaga skjulte skattar

Salme 119,162 Eg gleder meg over ditt ord lik ein som vinn stort krigsbytte.

Å, kor mykje vi har å læra av David og innstillinga hans til Guds ord. Han gler seg over kvart einaste ord som går ut frå Guds ord. Det er som han leiter etter ord for å skildra den gleda han kjenner i hjartet sitt over å fått del i Guds lov. I Salme 119 seier han gong på gong at han frydar og forlystar seg i Guds ord. Ordet frå Gud gjev han ei slik glede at han strever med å setja store nok ord på det.

Continue reading "Boblande glede ved å oppdaga skjulte skattar" »


Når vi blir forfølgd utan grunn

No har vi kome til ein ny bolk på åtte vers der alle versa startar med den hebraiske bokstaven SIN. På ny viser David oss si tru og tillit til Guds ord. Kjærleiken til Guds ord ber han gjennom motgangene han møter i livet.

ש

Salme 119,161 Stormenn jagar meg utan grunn, men i hjartet fryktar eg ditt ord.

Den verdslege makteliten har til alle tider forfølgd kristne menneske. Den gudfryktige David opplevde forfølging. Daniel var ein mann med integritet som trufast og ærleg gjorde ein god jobb, likevel vart han forfølgd av folk høgt oppe i systemet. Ein skulle tru at stormenn, folk som har leiaransvar, ville verdsetja ærlege og gudfryktige menneske, men dessverre er det ikkje alltid slik. Den mektige samfunnseliten kan dessverre bruka makta si urett. Utan grunn kan dei forfølgja kristne menneske. David vart utsett for det og alle som trur på Jesus Kristus og vil leva etter Guds ord må rekna med å bli forfølgd.

Continue reading "Når vi blir forfølgd utan grunn" »


Summen av Guds ord er sanning!

Salme 119,160 Summen av ditt ord er sanning, dine rettferdige lover varer evig.

På lovpriser David Guds ord. Han slår fast at Guds ord er sant og at Guds lover varer evig. Dette er ei rett innstilling som kjem av tru og tillit til Herren. Det er ikkje ein teori eller ei filosofisk tilnærming til tekstane i Bibelen. Livet har lært han at han kan stola på det Gud seier. Gud er trufast og kan ikkje lyga. Gud er lys og det finst inga mørke eller løgn i han. Guds ord er sanning. Bibelen taler sant om livet. Gud er rettferdig og alle hans lover er rettferdige og gode. Hans rettferdige lover står fast til evig tid. «Himmel og jord skal forgå,» sa Jesus, «men mine ord skal aldri forgå.» Difor er det trygt å byggja livet sitt på Guds ord.

Continue reading "Summen av Guds ord er sanning!" »


Sjå meg og miskunna deg over meg

Salme 119,159 Sjå, eg elskar dine påbod (6490)! Herre, gjev meg liv i di miskunn!

For andre gongen i denne bolken ber David om å bli sett og vurdert. Først sa han: sjå mi naud, og no seier han, sjå kor eg elskar dine påbod. David elska ikkje berre Guds gode lovnader, han elska Guds påbod. Det er lett å vera glad i dei gode orda og lyse lovnadene, men det er dessverre mange som ikkje er like glad i Guds bod. Nokre vil helst gløyma eller motarbeida Guds påbod når dei går på tvers av den livsstil dei har lagt sin elsk på.

Continue reading "Sjå meg og miskunna deg over meg" »


Eg ser dei trulause og kjenner avsky

Salme 119,158 Eg ser dei trulause og kjenner avsky, dei tek ikkje vare på ditt ord.

David er ein mann med integritet. Han elskar Herren av eit heilt hjarte og er heil i si ferd. Når han ser trulause menneske kjenner han avsky, seier han. Slik viser han at å elska Herren er å hata urett og vondskap. Eg ser dei trulause, seier han, og meiner at han forstår den indre karakteren deira. Han skjønner kva dei prøver oppnå og måten dei oppfører seg på. Når han tenkjer på kva enden deira vil bli kjenner han både sorg og avsky.

Continue reading "Eg ser dei trulause og kjenner avsky" »


Å kompromissa på sanninga i Guds ord har inga framtid.

Salme 119,157 Det er mange som jagar meg og står meg imot, men eg bøyer ikkje av frå dine lovbod (Strong 5715).

David er forfølgd og har mange fiendar. Dei som jaga han og hadde avsky for han var mange. Den vondskapen og fiendskapen han møtte frå menneske står i grell kontrast til Guds gode miskunn som han nemner i førre verset. Det er litt underleg å tenkja på at ein slik from og gudfryktig mann som David hadde mange som jaga han og stod han imot. Kanskje er det den fromme gudsfrykta som er sjølve grunnen for den motstanden han møter?

Continue reading "Å kompromissa på sanninga i Guds ord har inga framtid." »


Be i samsvar med Guds store hjartelag og gode lover

Salme 119,156 Herre, di miskunn er stor, gjev meg liv etter dine lover!

David lært Gud å kjenna som nådig, kjærleg og miskunnsam. Dette gjev han frimod til å koma fram for Gud og be store bønner. Guds mangfaldige hjartelag er stort og det tek David utgangspunkt i når han ber. Det kan også vi gjera.

Når vi kjem fram for Gud har vi ingenting i oss sjølv å rosa oss av. Vi har ikkje rett eller krav på noko frå Den Heilage og Allmektige Gud, for vi har alle synda og manglar hans herlegdom. Likevel kan vi koma med frimod og bera fram bønnene våre. Det er Guds store miskunn eller hans trufaste kjærleik som gjer at vi kan stiga fram for han med våre små og store bønner, med bønnerop og stille sukk. Gud elskar oss med ein evig kjærleik, elles hadde det vore ute med oss, og difor kan vi koma til han uansett korleis vi har det.

Legg merke til at David tek utgangspunkt i Guds varme hjartelag og ber om å få liv etter Guds lover. Når vi har desse to enkle tinga på plass, kan vi rekna med at Gud høyrer og svarer. Å be om liv etter Guds lover er det same som å be om liv etter Guds vilje. Guds lover i dette verset handlar om Guds dommar, om hans avgjersler, om det han har bestemt. Det er alltid trygt å be om noko etter Guds lovnader og lover. Då ber vi etter hans vilje og kan ha vissa om at han høyrer oss.

Vi treng med andre ord å vera trygge på Guds varme og mangfaldige hjartelag, på hans nåde, miskunn og trufaste kjærleik når vi ber. Då kan vi be med barnleg tillit til vår himmelske Far. Vi treng også å vera trygge på Guds lover, på hans kjærlege vilje og gode lovnader. Då kan vi be med tru og forventing. Guds kjærlege hjartelag og hans gode lover er det beste utgangspunktet for eit rikt bønneliv. Når Gud miskunnar seg over oss, fornyar og forfriskar han oss etter sitt ord.


Kva skjer når vi ikkje spør etter Guds forskrifter?

Salme 119,155 For dei lovlause er hjelpa langt borte, dei spør ikkje etter dine forskrifter.

David har nett med stor tru og tillit bede om hjelp, utfriing og frelse i trygg visse om at Gud vil høyra bønna hans og gripa inn. Stoda til dei lovlause står i grell kontrast til dette. Hjelpa er langt borte frå dei og dei har inga håp om berging. Guds ord gjev stor trøyst til menneske som angrar si synd og vender om frå si lovlause ferd, men for dei lovlause er det inga trøyst å få. Vi må gje akt på sanningane i dette verset og lata oss åtvara til ikkje å vera som dei lovlause eller ugudelege, for frelsa er langt frå slike folk.

Continue reading "Kva skjer når vi ikkje spør etter Guds forskrifter?" »


Ver min advokat!

Salme 119,154 Før mi sak og kjøp meg fri, gjev meg liv etter ditt ord!

Det er tydeleg at David møter mange skuldingar. Fiendane kjem med mange klagemål mot han og gjer livet surt og utriveleg. Dei nøydde seg ikkje med løgn og falske anklagar, for dei gjekk også til åtak på han med hærane sine. David måtte forsvara eg på mange frontar. Dette vart for mykje for han og difor roper han til Gud: Før mi sak.

Continue reading "Ver min advokat!" »


Sjå mi naud og fri meg ut!

No har vi kome til den tjuande bolken i Salme 119. Dei åtte versa i denne bolken startar alle med den hebraiske bokstaven RES. David kjem fram for Gud med si naud og ber om hjelp. Eit nøkkelord i bønnene hans er «sjå» når han inderleg ber Gud om å sjå han og den stoda han er i, og gripa inn for å hjelpa han.

ר

Salme 119,153 Sjå mi naud og fri meg ut! For eg har ikkje gløymt di lov (Strong 8451).

Sjå min sørgjelege tilstand! Sjå kor vanskeleg eg har det! David kallar på Guds miskunn og medkjensle. Han er i naud og treng utfriing, men han kjem ikkje med konkrete forslag til korleis Gud skal hjelpa han. Han ber rett og slett om at Gud skal sjå han, kva han er utsett for og kva han går gjennom. Det er som han seier: Sjå mi naud, sjå kva eg opplever, og sjå at eg treng berging.

Continue reading "Sjå mi naud og fri meg ut!" »


Guds ord er truverdig og hans lovbod er evige, dei står alltid fast.

Salme 119,152 Av dine lovbod har eg lenge skjøna at du har grunnlagt dei for evig.

Når David seier at han har lenge skjøna at Herrens lovbod står fast for evig, så forstår vi at det er noko han har lært tidleg i livet. BGO seier frå gammal tid og Sepuaginta seier frå byrjinga. David hadde alt frå sin barndom lært Guds lovbod og vitnesbyrd å kjenna. Ut frå kjennskapen til Guds ord kunne han forstå at alt som kjem frå Guds munn har ein evig karakter fordi Gud sjølv er evig.

Continue reading "Guds ord er truverdig og hans lovbod er evige, dei står alltid fast." »


Gud er nær og hans bod er alltid gode!

Salme 119,151 Herre, du er nær, alle dine bod er sanning.

David har nett sagt at dei som jagar han er i hælane på han. Han er omringja og forfølgd av fiendar som ikkje bryr seg om Guds ord. Det var inga lett situasjon han var i. Likevel er han trygg, for han veit at Herren er nær. Det er fantastisk å vita at Herren er nær når alt omkring oss er vondt og vanskeleg. Om fienden er nær, er Herren nærare. Om motstandarane er mektige og skremmande, er Herren sterkare og større.

Continue reading "Gud er nær og hans bod er alltid gode!" »


Anklagaren pustar oss i nakken!

Salme 119,150 Dei som skamlaust jagar meg, er nær, dei er langt borte frå di lov (Strong 8451).

På ny skildrar David den farlege situasjonen han er i. Vonde menneske jagar etter han i vondskap. Dei er i hælane på han. Han høyrer at dei er rett bak han, dei er nær. Dei er skamlause i si forfølging og dei held på å fatt i han. Desse skamlause fiendane hans har inga samvit for dei er langt borte frå Guds lov. Det er jo slik i dag også at dei som vender seg bort frå Guds ord vender seg mot dei som held fast på Guds ord.

Continue reading "Anklagaren pustar oss i nakken!" »


Høyr mi røyst - gje meg liv!

Salme 119,149 Høyr meg i di miskunn, Herre, gjev meg liv etter dine lover!

Høyr mi røyst, seier David på hebraisk. Dei fleste av oss finn det nyttig å bruka stemmen vår når vi ber. Det er vanskeleg å halda fokus og å vera uthaldande i bønn om vi ikkje bruker røysta vår. Eg liker ofte å kunna ropa høgt når eg ber og difor finn eg ein plass der ingen høyrer meg eller blir forstyrra når eg roper til Gud. Det er sjølvsagt ikkje slik at det er stemmebruken som avgjer om vi får bønnesvar. Gud høyrer dei stillaste bønne frå vårt hjarte og heldigvis blir han ikkje skremd av våre høge og intense bønnerop.

Continue reading "Høyr mi røyst - gje meg liv!" »


Dag og natt kan vi stiga fram for Gud

Salme 119,148 Med auga opne går eg inn i kvar nattevakt for å grunda på ditt ord.

David ber ikkje berre tidleg om morgonen. Det ser ut som om han ber heile døgnet. Han har fellesskap med Gud gjennom heile dagen, men har også sine faste bønnetider tre gonger om dagen. Vi kan ha fellesskap med Gud og samtala, be og sukka til han gjennom alt vi møter i livet, men det er også godt å ha ein fast rytme i bønnetidene våre. Det eine utelukkar ikkje det andre, men heller styrkjer kvarandre.

I nattevaktene, når han vakna om natta, snudde han seg ikkje berre rundt for å gå tilbake til søvn, men ville heller be og grunda på Guds ord. Å bruka tid med Gud er alltid verdifullt. Å be og grunda på Guds ord er ein god måte å ha fellesskap med Gud på. Då tar vi åndeleg næring til oss og blir styrkja i trua. Å dagleg næra oss av det ordet som skaper tru er svært viktig for vår åndeleg vekst og utvikling.

Continue reading "Dag og natt kan vi stiga fram for Gud" »


To viktige bønnevanar

Salme 119,147 Før morgonen renn, ropar eg. Eg ventar på ditt ord.

David held fram med å fortelja oss om bønnelivet sitt. For tredje gong på rad seier han at han roper til Gud om hjelp, det vil seia at han ber heilhjarta, inderleg og med stor iver. Så nemner han to ting som hjelper han til å vera uthaldande og brennande i bønnene sine:

Continue reading "To viktige bønnevanar" »