Lær meg å verdsetja og forstå boda dine!
Alt du gjer er vakkert, det flyt frå ditt gode hjarte

Før eg vart audmjuka, var eg på villspor

Salme 119,67 Før eg vart audmjuka, var eg på villspor, no held eg det du har sagt.

Det rører meg å lesa dette verset. David er jordnær og personleg. Han opnar opp livet sitt på ein ærleg måte. Slik er han eit stort førebilete for oss. Han er ikkje redd for å innrømma at han har gjort feil. Han seier ope at Gud tukta han og audmjuka han, fordi han var på villspor.

I Salme 19,13 seier David noko som har vore ein vekkjar for meg: «Kven kjenner sine eigne feilsteg? Frikjenn meg for dei eg ikkje veit om!» Det er ikkje alltid vi forstår at vi gjer feil. Vi kan vera på villspor utan å vera klar over det. Å vera på villspor er å slutta eller å gløyma å leva etter Guds ord. Då er det godt å vita at Gud ikkje slår hand av oss, men grip inn for å berga oss.

I dette verset seier David at han var på villspor heilt til Gud audmjuka han. Gud har heldigvis mange måtar å audmjuka oss på. Eg er så glad at han ikkje er snar til å gje oss opp. Han miskunnar seg over oss gong på gong. Andre omsetjingar seier: «Før eg vart plaga» eller «før eg vart tukta» eller «før du straffa meg». Det seier meg at Gud bruker både menneskelege omstende, vanskar og utfordringar, samt direkte tukt for å audmjuka oss og få oss på sporet. I dette lyset må vi berre takka for at han ikkje går frå oss eller gjev oss opp. Gud elskar oss så høgt at han tek seg bryet med å tukta og audmjuka oss. Har vi harde hjarte kan dette bli ein smertefull prosess, men om vi har eit mjukt hjarte vil vi vera kvikkare til å venda om.

«No held eg det du har sagt!» Når vi har vorte audmjuka og har vendt om til Herren, blir det viktig for oss å gjera det Gud seier vi skal gjera. Må vi alltid kunna seia: No held eg det du har sagt!

«Før eg vart audmjuka var eg på villspor, men no ser eg visdommen i orda dine!»

Comments