Korleis kan vi leva reint?
Gøym Guds ord i hjartet

Lidenskapleg lengt etter Gud

Salme 119,10 Eg søkjer deg av heile mitt hjarte, la meg ikkje villast bort frå dine bod!

I dei fleste salmane finn vi lovprising, bønner og vedkjenningar av tru og lære. Det har vi alt sett i Salme 199 også. I vers to snakkar han om den glede og velsigning dei får som søkjer Herren. Det er nok dette han har i tankane i dette tiande verset når han ber denne bønna: Eg har lengta lidenskapleg etter deg av heile mitt hjarte, la meg ikkje villa meg bort frå dine befalingar!

Dei fleste norske omsetjingane seier, eg søkjer deg (i notid), medan dei fleste engelske omsetjingane mine seier, eg har søkt deg (i fortid). Dette er noko som går att i heile Salmane, det blir omsett i ulik tid, nokre omsetjingar er i notid og andre er i fortid. Eg har ikkje språkkunnskap nok til å meina noko om kva som er rettast, men tykkjer at det er interessant å leggja merke til. Her i dette verset (10) har det ikkje så mykje å seia, men salmisten vil understreka at han har søkt Gud av heile hjartet og gjer det framleis. Han har smakt den gleda og velsigning det er å søkja Gud og halda hans ord. Dette er noko han ikkje vil mista. Difor ber han slik han gjer: La meg ikkje villa meg bort frå dine ord.

I Salme 27,8 seier David: Eg kjem i hug at du har sagt: «De skal søkja mitt andlet.» Ditt andlet søkjer eg, Herre. Legg merke til korleis han tek Gud på ordet: Du har sagt, - eg gjer det du har sagt! No må du høyra meg når eg ber!

Det er den same haldninga som kjem fram i her i vers ti. Eg har søkt deg, eg søkjer deg dagleg av heile hjartet, difor ventar eg at du vernar meg så eg ikkje villar meg bort, men får halda fram med å leva i di velsigning.

Det er eit stort alvor i denne bønna, for ho understreker ei viktig sanning: Jamvel om vi har søkt Gud og gått på hans vegar, er det likevel mogleg å villa seg bort. Det er litt skremmande og helst noko vi ikkje liker å snakka om. Det er ikkje nok å begynna å gå på Guds veg, vi må halda fram heile livet med å søkja Gud og halda hans ord. Det er ikkje nok å starta bra, vi må også fullføra rett. Alle som går kan falla. Dei som tidlegare har søkt Gud kan villa seg bort. Difor ber vi om nåde: Herre, miskunna deg over oss!

Han som har makt til å verna dykk mot fall og føra dykk jublande og utan feil fram for sin herlegdom, han, den einaste Gud, vår frelsar ved Jesus Kristus, vår Herre: Han tilhøyrer ære og majestet, velde og makt før all tid, no og i all æve! Amen (Jud 24-25).

Comments