Det lukkelege livet er livslang læring
Korleis kan vi leva reint?

Eit godt forsett og ei realistisk bønn

Salme 119,8 Eg vil halda dine forskrifter, du må ikkje svikta meg!

Eg liker måten salmisten avsluttar Alefavsnittet på. Han gjer det på ein veldig personleg måte. Han fortel Herren om sitt forsett, om kva han ønskjer å gjera, om den intensjon han har. Men fordi han kjenner seg sjølv så alt for godt og veit at han ofte kjem til kort, sukkar han: du må ikkje svikta meg! Det er underforstått at salmisten kan koma til kort, men han set si lit til Guds miskunn og nåde.

Salmisten lovar på ein måte å vera trufast og gjera alt Ordet openberrer for han. Det er vel noko dei fleste kristne ønskjer å gjera. Samstundes er han realistisk og ber om at Herren ikkje må gje han opp når han kjem til kort. Her er det ein fin balanse som vi har mykje å læra av.

Det er godt å ha gode intensjonar. Det er ein god ting med gode forsett. Det er flott å planleggja og ha stor tru på kva vi kan få til i vår vandring med Gud. Eg har god erfaring med det. Eg har også opplevd mange gonger at det er lettar å ha gode forsett enn det er å gjennomføra. Heldigvis har eg fått nåde til å kvila i Guds nåde. Jamvel om eg ikkje har greidd å gjera alt eg hadde lyst til å gjera, har eg fått nåde til å ikkje bli fortvila.

Det var slik Salmisten også hadde det. Av heile sitt hjarte ønskte han å halda alle Herrens forskrifter. Men dessverre kan han til kort. Difor kom dette hjartesukket: Du må ikkje reint forlata meg! Gud høyrer slike hjartebønner og svarer oss: Eg har teikna deg i begge mine hender. Eg skal ikkje sleppa deg og ikkje forlata deg! Den gode gjerning eg har begynt i deg, vil eg fullføra heilt fram til Jesu Kristi dag.

Comments