Å visa miskunn og bry seg om andre
Me har feira Solveig

Grøftegraving

På grunn av den milde vinteren har eg fått høve til å gjera litt vårarbeid på den litle eigedomen vår i skogen. Eg liker milde vintrar og er berre glad at det er grønt og fint rundt oss og ikkje frost og snø. På oppsida av garasjen var det ei gammal grøft som hadde grodd heilt til. Dette gjorde at heile bakken vart blaut og eg hadde vanskar med å ta meg fram med den litle traktoren min. 

Bilde

No har eg grave denne grøfta så brei og djup som ho aldri har vore før. Om ikkje så lenge vil bakken turka ut og eg han køyra utan vanskar på den vegen eg har laga. Eg har ein del stein eg skal bruka til å byggja ein mur. Difor trong eg ein veg. No er grøftinga ferdig og vegen er køyreklar, men grunnen treng å turka opp litt meir.

Eg trur eg har grove 15 meter med grøft eller veita. Det takkar eg Gud for. Då eg for nokre år sidan hadde store ryggsmerter sa doktoren at det kom av slitasje og at eg måtte leva med det. "Men du kjem aldri til å kunna gjera tungt kroppsarbeid som å grava grøfter," sa han. Ved Guds store nåde tok han feil. Rett nok kan eg kjenna meg stiv i ryggen når eg har gjort mykje tungt arbeid på bruket mitt, men det går over og eg takkar Gud at eg kan arbeida.

Eg vart både gjennomblaut og skiten av å grava denne grøfta. Men Solveig vaska kledene mine kvar gong og eg tok meg ein frisk dusj. Solveig liker også å ta bilete av meg når eg er ute og arbeider og eg har heller ikkje noko imot det. 

Comments