Next month:
March 2004

19 entries from February 2004

Frelse til folk rundt oss

Gong på gong minner Herren oss om sitt frelsande forsett og sine frelsande gjerningar. På mange ulike måtar talar han til oss for å få oss til å ha rett fokus i livet vårt og gjera oss til medarbeidarar for sin frelsesplan i vår tid. Anden seier med tydelege ord at vi lever i ei tid med vekking og innhausting, vi må berre intensivera bønnelivet og fortelja med stort frimod til alle menneske at Gud frelsar.

Continue reading "Frelse til folk rundt oss" »


Elvar av levande vatn

Det sentrale i Jesu forkynning og undervisning var evangeliet om Guds rike. Gjennom sine gjerningar demonstrerte han Guds rike som hadde vorte kjøt og blod i han. Han brukte mange bilete for å hjelpa læresveinane å få tak i det inste vesen i dette riket. Sjølvsagt auste han frå den rikdom av førestillingar og bilete som dei profetiske skriftene i Det Gamle Testamente er fulle av.

Continue reading "Elvar av levande vatn " »


Eit sunt kristenliv

Eit sunt kristenliv har fleire klare kjenneteikn. I dag vil eg dela nokre tankar om dette med alle som kjem innom. Det er mi bønn at desse tinga eg her deler skal verta til velsigning og hjelp til ny vokster og åndeleg utvikling.
Eit sunt kristenliv inneber å vera oppteken av det apostoliske oppdraget om å forkynna evangeliet Guds rike slik at folk vender om frå synd og bøyer seg under Jesu Kristi Herredømme. Alle kristne står under Jesu ordre om å gå ut i all verda og forkynna evangeliet for alle menneske. Sunne kristne vil alltid fokusera på å gjera Jesus Kristus kjend, elska og etterfølgd.

Continue reading "Eit sunt kristenliv" »


Seksualitet

Kva seier Bibelen om heterofil og homofil seksuell aktivitet?

Menneska er seksuelle skapningar – skapt i Guds bilete
I motsetnad til visse andre religiøse og filosofiske system, gjev Bibelen oss eit svært positivt bilete av den menneskelege seksualitet. Alle menneske er, i følgje Bibelen, skapt i Guds bilete (1.Mos.1,27). Seksualiteten er ein del av det å vera skapt i Guds bilete, som mann eller kvinne. Seksualiteten er ein viktig del av vår personlegdom, viktig side av kven vi er, ikkje berre ei skildring av kva vi gjer!

Continue reading "Seksualitet" »


Bønn for byen vår

Vi som er kristne er kalt til å be for byen eller bygda vår. Vi er kalt til å velsigne alle mennesker. Vi er kalt til å nedbe Guds velsignelse over den plassen vi bor på. Derfor har jeg lagt ut en bønn som alle kan gjøre bruk av når de løfter heimplassen sin opp til Gud. Denne bønna ble født i samband med en felleskristen bønnemarkering på de sju byfjella i Bergen.
Sett inn navnet på din heimplass der vi nevner Bergen!

Continue reading "Bønn for byen vår" »


Bønnetenesta

Frå Guds ord forstår vi at bønn har førsteprioritet framfor alle andre ting (1.Tim.2,1). Apostelen seier at det viktigaste av alt, det vi må gjera før vi gjer nokon andre ting, er å koma fram for Gud i bønn og takk for alle menneske. Den viktigaste og største av alle tenester er å stiga inn i Guds nærvær, vera for hans åsyn og bruka tid med Gud. Når vi brukar tid med Gud, kan vi bera fram for han bønner, forbønner, påkalling og takk for alle menneske.

Continue reading "Bønnetenesta" »


Ei tid med vokster – ei tid med mangfald

Gud har den siste tida tala til oss på mange ulike måtar om ei ny tid med vokster og med mangfald. Herren har tala til oss gjennom bilete om å så og hausta, om å skyta nya skot, om at det skal spira og gro mellom oss og om å vera innhaustingsarbeidarar. Folk kjem med ny styrke frå Herrens åsyn og ber fram ord om at vi går inn i ei ny tid med vokster og framgang for Guds rike. Nytt liv skal frigjerast, gåver skal delast ut og vi skal ta nye steg i tru. Guds vind skal blåsa, regnet frå himmelen falla og jorda skal bera si grøde, som er frelse til mange menneske!
Difor kallar Herren oss til eit nytt fokus på bønn og det å forkynna evangeliet for det er det som gjev vokster. Herren vil på ein spesiell måte arbeide mellom to store grupper av menneske: Dei fråfalne, det vil seia dei som har smakt Guds kraft eller sett Guds Ande verka i heimen sin, og dei som ikkje har noka kristen bakgrunn og som ikkje kjenner evangeliet. Dei fleste menneske i vårt land er i ei av desse gruppene. Difor kan vi vera veldig frimodige i å forkynna evangeliet for dei.
Fordi vi lever i ei tid med vokster kan vi alle ta initiativ på nye område og våga å ta nye steg inn i det Gud har tala til oss om! Difor må vi elska fram eit mangfald mellom oss og i den enkelte. Vi må ikkje slå oss til ro med det vi er, men tøya oss etter alt Gud har for oss. Det er ei tid med personleg vokster og fornying. Det er tid med vokster for heile fellesskapet! Det er ei tid med framgang for Guds rike!


Hjarteleg til lukke med 60 årsdagen!

Solveig60.jpg
Hjarteleg til lukke med 60 årsdagen!
Du er mi hjartans kjære kone!
Du er min utvalte kjæraste!
Du er min vene, vakre venn!
Du er min trufaste rådgjevar!
Du er mi eiga elskarinne!
Du er den beste mor for borna våre!
Du er den skjønneste kvinne på jord!
Du er den gildaste av alle!
Eg elskar dag!

Det finnest bare ei Solveig
Det finnest uendeleg mange kvinner,
Men du overgår dei alle,
Du er mi utvalde, den einaste for meg!

Det finnest mange vakre kvinner,
Men ingen kan målast med venleiken din,
Som strålar frå eit godt og vakkert hjarte.

Det finnest mange kvinner som har gjort suksess,
Men du har lukkast meir enn alle,
Som den beste mor,
Den gildaste mormor og bestemor,
Den kjærlegaste kone
Og den mest trufaste venn!

Det finnest bare ei Solveig!
Eg elskar deg!

Om det ikkje var for deg

Om det ikkje var for deg
Veit eg ikkje kor eg hadde vore i dag

Om det ikkje var for deg
Då hadde eg nok villa meg bort
I eit eller anna radikalt og yttarleggåande

Om det ikkje var for deg
Då hadde eg nok vore ein einsleg einstøing
Som levde på grønsaker og var kledd i geitaskinn

Om det ikkje var for deg
Då hadde eg nok framleis gått i busserull
Medan hår og skjegg vaks vilt

Men no har eg deg
Og livet er verdt å leva
For no eg har nokon å dela livet mitt med
Eg har ei kone og ein venn
Som ikkje berre er vakker på utsida
Men som har det venaste hjarta
Og den beste indre karakter
Som kjem til synes i gode ord
Og jordnære kjærleiksgjerningar
Og gjennom vennleg forståing

Om det ikkje var for deg
Kunne eg ikkje gleda meg
Over seks kjekke barn
Og endå fleire gilde barnebarn
Men no kan vi gleda oss saman med alle våre
Medan vi ser fram til mange nye år
Fylt av nåde og under frå Gud

Profetisk kjærleikshelsing
Kjære elskede Solveig!
Ver helsa du fagraste
- blant vene kvinner
du trufaste kone
den gildaste av alle gode!
Støtt er du i mine tankar
Og varme kjensler vert borne
Av englar – frå meg til deg!

Ver ved godt mot!
Du som har funne nåde for Herrens åsyn
Du som får drikka frå bekken
Som styrkjer og forfriskar
Herren held si hand over deg.
Han velsignar deg og held deg oppe.
Ja, han let det flyta
Av frisk olje så du frå kraft
Til å triumfera og jubla
Og spreia velsigning til andre!

Dette er ditt kall:
Å velsigna, velsigna, velsigna!
Lønna di skal vera velsigning
På velsigning, på velsigning!
Så lyder ordet frå Herrens munn,
Han som vaker over ordet
For å setja det i verk!

Gled deg i Herren,
Så skal han gje deg
Alt du ynskjer og treng!
Amen!


Det er ikkje godt å vera åleine!

Då Gud skapte såg han på det han hadde laga og sa seg overlag nøgd med det han hadde gjort. Heilt til det første mennesket tok fatt på si livsgjerning åleine, var alt godt. Men Skaparen sa da at det ikkje var godt for menneske å vera åleine. Det streid mot mennesket sin natur, det var jo skapt i Guds bilete, i Guds likning. Og Gud har aldri vore åleine. Han har alltid eksistert som tre i ein og ein i tre, - det er tre personar i Gud. Den Allmektige Gud er eit heilagt samfunn, ein heilag familie: Fader, Son og Heilag Ande.
Difor finn vi at Gud gjer ingenting åleine. Faderen, Sonen og Den Heilage Ande arbeider alltid saman i alt Gud gjer. Då mennesket vart skapt sa Gud: ”Lat oss skapa menneske i vårt bilete, i vår likning! Dei skal ..!” Legg merke til korleis Gud snakkar i oss og vårt når han snakkar om seg sjølv og med ein gong han snakkar om mennesket si oppgåve, seier han dei! Han snakkar om eit fellesskap av menneske som saman skal bera hans bilete og saman vera ein avglans av hans herlegdom!
Fordi Gud er treeining, avspeglar alt Gud gjer mangfald! Han skapar ikkje kopiar, berre originalar. Kvart einaste menneske er unikt og har ein plass i Guds frelsesplan. Det er Guds vilje at kvart menneske skal avspegla sin eineståande del av Guds herlegdom. Alle menneske er skapt i Guds bilete til å vera til lov og pris for hans herlegdom.
Det er ikkje godt å vera åleine. Ingen av oss kan fullføra Guds plan åleine. Vi er skapt for fellesskap. Det vi kan vera saman, er større enn summen av det vi kan vera kvar for oss! Difor må vi læra å tenkja og snakka i det guddommelege og inkluderande oss! Det er for smått å tenkja i meg og mitt! Det er for smått å tenkja på mi forsamling, mitt kyrkjesamfunn! Det er ikkje godt å vera åleine! Vi er skapt for noko større!
Vi er Guds familie! Alle som ved trua på Jesus Kristus er født på ny, er våre søsken. Vi høyrer saman, vi har ansvar for kvarandre! Vi må visa at vi er glad i kvarandre!
Vi er Jesu Kristi lekam. Vi er alle lemmar for kvarandre i ein lekam! Vi har ulike nådegåver, oppgåver og funksjonar, men vi er sett saman på den same lekamen! Saman med alle kristne er vi Kristi skjønne brud!
Vi er ein bustad for Gud i Anden. Vi er levande steinar bygd saman til Guds hus. Måten vi lever saman på, avgjer kor godt Gud kjenner seg heime mellom oss! Lat oss halda saman og byggja saman, for vi treng kvarandre! Ein stein skaper ikkje ein bustad!
Alle kristne på kvar plass er skapt for eit rikt fellesskapsliv! Vi må ikkje stengja oss inne på kvar våre forsamlingshus. Vi er kalla til eit felles liv som avspeglar Guds herlegdom! Lat oss difor verdsetja kvarandre og gje rom for alle individuelle variasjonar mellom forsamlingane og stå fram som eitt folk, ei kyrkje, - eit nytt menneske i Kristus. Lat oss sleppa alle kreative krefter laus! Lat oss vera fargerike og mangfaldige, - til velsigning for alle menneske der vi bur!
Det er tid for kristne leiarar å ta dette på alvor og leggja til rettes for fellesskap og samhandling på tvers av kyrkjesamfunnsmessige skiljelinjer.


Bønnens kraft

Rettferdig manns bønn har stor kraft og verknad. Jak.5,16

• Bønn har utretta ting som har vore sett som umulege og uoppnåelege.
• Bønn har overvunne alle naturkrefter og naturlege element som eld, luft, jord og vatn har måtta bøya og føya seg som svar på bønn.
• Bønn opna Rødehavet.
• Bønn fekk vatn til å strøyma frå berget i øydemarka.
• Bønn fekk brød til å falla ned frå himmelen.
• Bønn fekk eld frå himmelen til å falla på altaret som Elija reiste på Karmel.
• Bønn fekk Assyrarhæren til å røma.
• Bønn har gjort sjuke frike.
• Bønn har gjeve blinde syn og døve hørsel.
• Både små og store under kan førast tilbake til bønn.
• Bønn har ført til vekking og frelse for tallause mengder menneske.
• Heile folkeslag er vunne for trua på Jesus som svar på bønn.
• Heile byar og bygder har vorte forvandla på grunn av bønn.

Be dei største bønner du kan førestilla deg! Du kan aldri be så store bønner at Gud når han svarar ikkje vil ønska at du hadde bede om meir (Ef.3,20). Ikkje be om krykker til å støtta deg på. Be om venger så du kan fly til nye høgder!


Intervju med Gud

For nokre dagar sidan fekk eg The Friday Fax newsletter med henvisning til nokre sider som har over 20 millionar treff på kort tid. Eg gjekk til Moments With God og klikka på Interviews with God og klikka vidare på Norwegian. Då fekk eg meg ei verkeleg god overrasking. Det kom opp flotte bilete med ein fin tekst på nynorsk! Det likte eg! Intervjuet er vel verdt å lesa!


Andens vind bles

På ny bles Gud nytt liv inn mellom oss i ei grunnleggjande fase med utviding slik han har gjort mange gongar før. Gjennom undervisninga om grunnvollen for kristenlivet, om det å kjenna Kristus, har openberring og ny forståing kome til mange av oss. No kjem Den Heilage Ande for å føra oss vidare så det som vert bygd på grunnvollen kan verta ståande.
Jesus sa at det berre er ved ein ny fødsel ved Den Heilage Ande at vi kjem inn i Guds rike. Den som er født av Anden vil vera leia og ført av Anden som bles som ein vind i verda. Vinden er svært følbar og har synlege verknader, men vi veit lite av kor han kjem frå eller fer av. Dei ulike årstidene er også kjenneteikna av ulike slags vindar. Når vi har ei åndeleg forståing av tida vi lever i, vil vi lettare kunna forstå korleis Andens vind bles og kva han gjer i denne tida.
I 1.Kong.19,9-18 fortel Bibelen oss om den brennhuga profeten som var harm på Herrens vegne over synda og gudløysa i samfunnet han levde i. Då kalla Herren han til å koma og stå for hans åsyn, i hans nærvær, for det var noko han ville visa han. Medan han stod på fjellet for Herrens åsyn, kom det ein sterk storm som knuste knausar, men Herren var ikkje i stormen. Etter på kom det eit stort jordskjelv, men Herren var ikkje i jordskjelvet. Så kom det ein sterk fortærande eld, men Herren var ikkje i elden heller.
Profeten var harm og oppøst i si ånd, men det var ikkje på den måten Herren ville koma til folket. Det var mange ting i samfunnet å verta harm over, men Herren ville i sin nåde koma på ein annan måte for å gjera sitt verk. Han kom som ein mild og linn vind som kjærleg strauk over profeten og stilna harmen hans. Herren kom ikkje i bulder og brak, men i ein stille sus av Andens vind.
Vi treng å læra at Herren gjer kva han vil, når han vil på sin måte! I desse dagar bles Anden forfriskande krusedullvind som skapar glede og modnar hausten. I desse dagar bles Anden med sin milde og linne sus av sitt nærvær mellom oss. Det er ei tid med nåde, tilgjeving, frigjering, gjenreising og lækjedom på mange område.
Anden vil gjera oss milde og vennlege så vi kan tala ord med lækjedom og lindring i. Når vi gleder oss i Den Heilage Ande og gjer det han vil, vil vi frigjera liv og glede i andre som vil opna seg opp og dela av det gode Gud gjer i deira liv.


Minnedikt til mor

Det finnest berre ei Mor!
DSCF0105.JPG

Det finnest stjerner i tusental på himmelen
- men det finnest berre ei Mor!
- Med livet sitt viste ho oss den rette vegen
Det finnest uteljande mengder av blomar i skog og mark
- men det finnest berre ei Mor!
- Med sin veremåte spreidde ho ein godange av tryggleik og glede
Det finnest tusenvis av bier som samlar honning
- men det finnest berre ein Mor!
- Med sine milde og søte ord turka ho tårene og lokka smilet fram
Det finnest uteljande maur som byggjer si tue,
- men det finnest berre ei Mor!
- Saman med far bygde ho ein glad og trygg heim
Det finnest millionar av glitrande doggdropar som helsar ein ny dag velkomen,
- men det finnest berre ein Mor!
- Ho metta oss med god mat og vermde oss med heimelaga klede kvar dag
Det finnest tallause fuglar som syng sin song,
- men det finnest berre ei Mor!
- Formaningane hennar var vakrare enn all fuglekvitring
Det finnest tusentals diamantar og edelsteinar
- men det finnest berre ei Mor!
- Hennar minne vekker til live gode og gilde kjensler
Det finnest uendelege mange perler og smykke
- men det finnest berre ei Mor!
- Hennar trygge omtanke og milde omsorg kan ikkje verdsetjast her på jord
Det finnest ufattelege rikdomar på denne jord,
- men ingen rikdom er større enn det å ha ei mor!

Det finnest berre ei Mor! – berre ei Mor med stor M! Det er Mora vår!

Mor lærte oss å elska
- ved å teia og lida og tena, viste ho kva kjærleik er!
Mor gav oss lysande verdiar
- som vi trygt kan styra livet etter
Mor lærte oss å verdsetja den sanne rikdomen
- det som er reint og rett, heilagt og godt, ærleg og sant
Mor kasta glans over alle gjeremål
- ho lærte oss å sjå det store i det små

Mor vart gammal og skrøpeleg
- men var krona med den kvitaste hårkrans
- det var mest som ho bar ein glorie den siste tida
Mor vart krokryggja og skral til beins
- men ho vart skjønnare dess skrøpelegare ho vart
Mor var veik og heldt på å verta hjelpelaus
- men augene hennar var så levande og smilet var så varmt
Mor hadde furer i ansiktet og litt skrukkute hud
- sjukdom, strev og eit langt liv hadde sett sine vakre merke
- dei milde furene og rynkene var som eit klassisk kunstverk
- trass den skrøpelege kroppen var det noko så useieleg fint med henne
- det var som ein stor kunstnar hadde teikna inn
- sitt himmelske merke av herlegdom på henne

Vi takkar deg Gud for Mora vår!
Takk at du gav oss ei Mor som bar oss fram!
Takk at du gav oss ei Mor som gav oss livet!
Takk at du gav oss ei Mor som passa på oss!
Takk at du gav oss ei Mor som gav oss varme klede og kjærleg omsorg
Takk at du gav oss ei Mor som gav oss gode ord og strenge formaningar
Takk at du gav oss ei Mor som lærte oss å be!
Takk at du gav oss Mora vår, vi kunne ikkje ha fått nokon betre!

Tekst: Erling Thu
Skrive til mors gravferd den 5. des. 2002
Kristi Thu, f. Egeland 15.10 1917 – d. 26.11.2002


Historia om Joseph Schultz

Etter ein sein frokost idag gav eg meg tid til å lesa Morgenbladet. Der las eg mellom anna leiarartikkelen En kjærlighetshistorie av Alf van der Hagen. Han skriv om den svenske filmregissøren Roy Andersson og fortel ei historie frå ei bok denne svensken har vore med på å laga.
Historia om Joseph Schultz rørte ved meg. Difor gjengjev eg henne slik ho stod i Morgenbladet:

Ett av bildene i boken viser en ung tysk soldat, fotografert en sommerdag et sted i Jugoslavia 20. juli 1941. Sammen med sju av sine medsoldater ble han kommandert ut på det de trodde var et rutineoppdrag. Etter en kort marsj forsto de at de var ute på noe å helt annet: De ble konfrontert med fjorten tilfangetatte jugoslaver – bønder? partisanere? – med bind for øynene, lent opp mot en gigantisk høystakk. Da soldatene var 10-15 meter unna, beordret sersjanten dem om å legge an. Soldatene hevet geværene og siktet. I stillheten som fulgte gikk Joseph Schultz inn i historien. De dødsdømte hørte lyden av et gevær som ble kastet til jorden. Skrittene til den unge soldaten som valgte å gå ut av eksekusjonspelotongen. Han gikk i stedet frem og stilte seg i rekken av de dødsdømte. Joseph Schultz nektet å adlyde ordre. Nektet å tjene det onde. Han ble henrettet av sine kamerater. En av dem må ha tatt fotografiet vi kjenner i dag. Senere, forteller historien, fant man en papirlapp med et utdrag fra Korinterbrevet på kroppen hans: «Kjærligheten gleder seg ikke over urett, men har sin glede i sannheten. Kjærligheten utholder alt, tror alt, håper alt, tåler alt.”

Handlingen viser at det faktisk er mulig å si nei til å gjøre det onde. Det er mulig å være et moralsk menneske uansett hva de andre driver med. Men – ingen av de andre soldatene fulgte hans eksempel. Det ble ingen revolt. Ingen storstilt massedesertering. Dette er ingen heltehistorie. Heller ikke en fortelling om et offer. Ingen ble reddet av det Joseph Schultz gjorde. Alle ble skutt. Alle pluss én til. Men han ble et moralsk eksempel. Han nektet å skyte fordi det var galt å skyte. Det gjorde ingen forskjell for hvor mange som ble skutt. Men det gjorde en forskjell for ham. Og for oss. Tekst: Alf van der Hagen


Andens tid

Når vi oppsummerar Bibelen si skildring den tida vi lever i, må vi kalla denne tida for Andens tid. Vi lever i ei tid kor den tredje person i guddommen på ein serskilt måte er nærverande og verksam i det kristne fellesskapet og i samfunnet. Jesus sa at dette var til gagn for oss, for det var slik Den treeinige Gud hadde sett seg føre å fullføra sine planar med sitt folk.
Det er berre når vi slepper Anden til mellom oss at vi kan vera den kyrkjelyd Gud ønskjer seg. Det er berre når han får koma til i våre eigne liv at vi kan verta alt det Gud har etla oss til. Det er berre når vi let Anden få leia oss og bruka oss i kvardagen at vi kan vera med å fremja Guds rike der vi bur og arbeider.
Alle åndelege kristne vil merka at det i desse dagane er eit sterkt åndeleg trykk i den usynlege verda. Fienden har trappa opp sine frekke åtak, men han er dømt til å mislukkast. Viktigare er det at Guds Ande i desse dagane pressar på med sitt nærvær for å gjera sitt verk og fullføra Guds plan i oss og gjennom oss. Difor er det så viktig å leva i åndeleg fornying og forfrisking, så vi ikkje vert proppar som hindrar Anden i å gjera alt han vil.
Vi må vera villige å frigjera oss frå tilvante måtar å gjera ting på. Vi må vera villige til å setja til sides gamle former, så nytt liv får strøyma fram. Vi må vera villige til å vera snare til å lyda Anden som tilskundar oss til handling. Vi må vera villige til å våga å dumma oss ut om nødvendig, for at Anden skal få sin veg og vilje.
Andens tid er ikkje vår tid til å gjera våre eigne ting på. Læresveinane hadde mange gode forslag til kva Jesus skulle gjera, men han svara at hans tid endå ikkje var komen. Vi må slutta å prøva å få Anden inn i våre tidsskjema og menneskelege opplegg. Vi må heller seia nei til vår bruk av tid, for å bruka tid med Anden. Vi må læra å venta i hans nærvær. Vi må lytta etter hans røyst med forventing og vera kvikke til å lyda. Andens tid for oss er når Anden får føra og leia oss slik han vil og gjera sine gjerningar mellom oss til Guds ære.
Over heile verda lærer kristne menneske å lyda Anden meir enn menneskelege tradisjonar og former. Det er ei veksande sannkjenning mellom kristne i dag at vi er fullstendig avhengig av Andens gjerningar mellom oss for å kunna gjera Jesus Kristus kjend og elska av stadig fleire menneske. Der vi på grunn av den postmoderne samfunnsutviklinga står overfor store kommunikasjonsvanskar, kjem Anden oss til hjelp i ei forkynning av Ordet om krossen med provføring av Anden og kraft som ingen kan stå imot.
Der Anden får sleppa til, kjem Guds ord i høgsetet. Anden som inspirerte profetane til å skriva gjer Ordet til lys på vår veg ved å forklara det for oss. Ordet og Anden høyrer saman. Anden gjer Ordet levande i våre hjarte og let det verta den styrande krafta i alt vi gjer. Anden viser oss kva Gud har lova og kva han i sin nåde har gjeve oss i sin kjære Son. Anden utløysar ein overstrøymande rikdom av nåde mellom Guds folk.
Guds lovnader for dei siste dagane er at han skal renna ut sin Ande over alle menneske slik at unge og eldre, guttar og jenter, kvinner og menn kan høyra hans røyst og tala ord frå Gud. Alt Gud har lova skal oppfyllast. Dette er dagar kor Gud innfrir lovnadene sine, dette er dagar med oppfylling av det Gud har tala. Difor er det tid til å søkja å verta fylt på ny av Anden. For vi kan berre sjå Guds lovnader oppfylt ved Andens kraft. Det er berre det folket som let seg leia av Anden som vil sjå Guds plan fullført. Vi lever i Andens tid, det er ei tid med kraft og utrusting til teneste for å fullføra oppdraget vårt.
Erling Thu


Tidsskifte – tideverv

Gud har gjort noko i det usynlege
Eg vil de skal vita kva eg har gjort i det usynlege, seier Herren. Eg vil de skal forstå det eg har gjort i det åndelege. De er midt inne i eit tidsskifte, eit tideverv (ei tid då den historiske utviklinga tek ei ny vending). I sanning har de gått inn i ei ny tid, det er ein ny dag og de skal merka det på mange måtar, men først og fremst vil eg at de skal skjøna kva eg har gjort. Gjennom tre bilete frå det synlege vil eg syna dykk kva eg har gjort i det usynlege.
Flod og fjøre
Tidvatnet har snudd! Vatnet stig, det går ikkje tilbake lenger. Faktisk er det slik at den åndelege vasstanden alt er på sitt høgste (i forhold til dei vanlege svingingane i flod og fjøre), men kjem ikkje til å gå tilbake. Det vanlege mønsteret med slike svingingar er brote. Den flod som no er på gang, vil gå over alle breidder og sprengja alle forventingar. Floda berre stig og stig, dette er ei ny tid, det gamle mønsteret er brote. Dette er eit mektig tidvatn, ein flaum som sprengjer alle grenser.
Eit kapittel er avslutta!
De har lese eit kapittel i mi bok og de har med rette lese dykk sjølv inn i det de har lese. Det kapittelet er no avslutta. Sida er vend, alt dette ligg bak. No skal de ikkje lesa eit nytt kapittel, men sjølve vera med på å skriva eit nytt kapittel! Det er slutt på å lesa seg sjølv inn i ferdigskildraroller frå ei tid som har vore. No er det tid til å leggja alt det som høyrer fortida til bak seg. No er det tid til å skriva eit nytt kapittel sjølv, på nye og blanke ark. Eg vil bruka dykk til å skriva eit nytt kapittel i kyrkjesoga i Noreg. Denne byen skal vendast til meg. Denne nasjonen skal kristnast! Det er det kapittelet de no skal skriva. De veit ikkje no korleis dette skal gå til, men eg veit kva eg vil gjera, og når de legg ting bak dykk vil de få vita kva de skal gjera.
Ei stor opna dør på vidt gap.
Sjå, eg har opna ei stor dør for dykk! Dette er noko eg har gjort og ingen kan lukka denne døra! Når de går inn gjennom denne opne døra, vil de finna at de vert opne dører sjølve som mange menneske kan gå inn gjennom. Ja, de skal opna for veldig mange menneske så dei kjem inn i mitt nærvær. Eg gjer dykk til hengsler som snur tida, nærmiljøet og heile samfunnet opp mot Guds rike. Den store opne døra mi inneber at de skal sjå på alle menneske som ei dør som står på gløtt og som de skal slå vidt open.

Høyr, eg gjev dykk tre nøklar for å kunna leva i dette tidsskiftet:

Ei vaken tru
Vak og bed! Vak og bed! Ver vakne! Ver vakne! Eg seier dette om att og om att for om de ikkje er vakne vil de ikkje sjå og skjøna kva eg gjer i denne tida. Ha ei vaken tru! Ha ei tru som er vaken for meg, for eg vil koma på nye måtar. De vil ikkje alltid føla mitt nærvær eller høyra mi røyst på same måten som før, difor må de ha ei vaken tru så de kan gje meg ei trussvar og handla i tru. Tru, innsikt og forståing vil koma til dykk om de er vakne!
Eit høyrsamt hjarta
Høyr kva Anden seier i denne tida! Ha eit høyrsamt hjarta! Det er dykkar evne til å høyra kva Anden seier som vil avgjera koss eg kan bruka dykk i denne tida. Høyr kva Ande seier til kyrkjelyden, men ikkje avgrensa dykk til det. Ha eit høyrsamt hjarta når de er saman med naboar, venner, arbeidskameratar og de vil kunna gje dei mitt ord. Ha eit høyrsamt hjarta i forhold til leiande folk i samfunnet så de kan gje dei mitt no-ord! Slike ord vil verta tekne imot og folk vil få hjelp på mange ulike område i livet.
Ei villig ånd
Ha ei villig ånd og ver kvikke til å fylgja Anden. Ver snare til å gjera det Anden seier. Ver villige til å fylgja impulsar frå Anden. Når Andens vind bles, lat dykk villig føra avgarde! Ting hender så fort i denne tida og de må vera vakne og villige til å gripa anledningane og verta leia av Anden!


Folk spør etter å få sjå Jesus!

I Johannes evangeliet finn vi forteljinga om grekarane som gjerne ville sjå Jesus. Andreas og Filip gjekk til Jesus med ønsket deira. Då gav Jesus dei eit uventa svar:
Sanneleg, sanneleg, det seier eg dykk: Fell ikkje kveitekornet i jorda og døyr, er og vert det berre eitt korn. Men døyr det, gjev det stor grøde. (Joh.12,24)
Den som elskar livet sitt, misser det; men den som hatar livet sitt i denne verda, skal berga det og få evig liv. Om nokon vil tena meg, må han fylgja meg, og der eg er, der skal tenaren min òg vera. Den som tener meg, han skal Faderen æra. (Joh.12,25-26)
Eg må ærleg seia at eg har stussa litt på dette svaret Jesus gav dei på bakgrunn av at folk ville sjå han. I første omgang verkar svaret avvisande, men ser vi nøyare etter oppdagar vi kva som ligg Jesus på hjarta. Det som ligg på Jesus hjarta er at mange skal få sjå han gjennom mange menneske. Skal det henda, må vi ikkje vera opptekne av oss sjølve og våre former eller måtar å gjera ting på. Det er berre når kveitekornet vert lagd i jorda og døyr, at det kan gje stor grøde. Om ikkje dette hender vil det berre verta verande eit korn åleine.
Jesus er kveitekornet som vart lagd i jorda og døydde. Men frå hans død spirde det fram ein ny kropp, ei ny form, eit nytt uttrykk for livet i kornet, som gav liv til mange fleire korn med det same liv i seg. Når så desse nye korna vert lagde i jorda og døyr, gjev dei liv til stadig fleire menneske, - det vil seia at mange fleire menneske får sjå Jesus gjennom stadig fleire menneske som er livgjevande i heile sin måte å vera på.
Når vi ser samanhengen denne forteljinga om grekarane står i, forstå vi at religionen hindra folk i å koma til Gud. Grekarane hadde ikkje tilgjenge til påskefeiringa i templet. Den jødiske religionen stengde dei ute som ureine. Dei ti boda hadde vorte til tusenvis av bod og reglar om kva ein kunne gjera eller ikkje gjera. Religionsvaktarane var harde og fordømmande.
Heller ikkje i den religiøse begeistringa på palmesøndag fekk dei møta Jesus. Lovsong og glede er sjølvsagt rett, men den ytre begeistringa treng ikkje vera livgjevande! Det er skræmande kort veg mellom hosianna ropa på palmesøndag og krossfest han ropa på langfredag!
Jesus seier at kveitekornet må leggjast i jorda og døy for å føra livet vidare! Det ytre skalet må gjennombløytast, mjuknast opp og brytast ned av fukta i jorda. Spirekrafta i kornet må frigjerast. Ei livsform må døy og vika for ei ny form for veksande liv. Den nye livsspiren syg næring frå det gamle kornet og jorda det er sått i! Parallellane til prosessane dei kristne fellesskapa må gå gjennom for å vera livgjevande er tydelege for dei som har opne auge og øyrer.
Gud har kalla oss til å vera livgjevande. Då må vi minka så han kan veksa. Då må vi forstå at det er sælare å gje enn å få. Det må prega oss at det er større å bøya seg ned å tena enn å sitja høgt og styra! Den som elskar sitt eige liv vil missa det, medan den som seier ne til seg sjølv, vil gje liv og velsigning til mange. Dette må levast ut i nærmiljøet vårt. I heimen, på skulen, på arbeidsplassen, i cellegruppa, i bydelen, i byen, i fylket, i landet og heilt til verdens ende!
Stadig fleire menneske spør om å få sjå Jesus! Det er ei åndeleg oppvakning i vår tid. Folk søkjer åndelege opplevingar. Materialismen og rasjonalistisk kristendom har kome til kort. Folk søkjer etter åndelege realitetar. Om vi følgjer i Jesu fotefar og døyr til oss sjølve, kan vi visa folk kven Jesus er og hjelpa dei til å oppleva korsets frigjerande kraft.


Frigjer vokster og utvikling

Frigjer folk til teneste
Dette er eit samandrag av ei undervisning eg nyleg gav til gruppeleiarane i Kristent Fellesskap i Bergen

Jesus er livgjevande
Smittar liv og gjer folk heile
Gjev folk ein ny start – eit nytt liv
Skaper eit dynamisk fellesskap
Frigjer liv – evner – potensiale
Det kristne fellesskapet er meint å vera frigjerande og utviklande

Hjelp folk til å koma ut or skuggen – tilbakehaldande venting
Få folk fram i lyset
Hjelp folk i funksjon
Dette er ein ny dag hjelp folk til å leggja fortida bak!
Gud brukar vanlege arbeidsfolk

Riv ned stengsler
Legg til sides menneskelege og religiøse målestokkar
Det kristne fellesskapet er meint å vera dynamisk veksande for å sprengja alle grenser
Gud er uransakeleg - kan gjera så mykje meir enn alt

Det kristne fellesskapet er eit levande system – ein organisme som er sett til å forandra verda
Alt som er skapt av Gud heng saman, passar saman, er knyta saman
Alt vi gjer har ein verknad på heilskapen
Guds kyrkje vil berre trivast og bløma i sunne forhold til samfunnet
Den åndelege helsa til kyrkja må mælast i koss vi tek vare på varme og nære forhold til menneske i ein verden som er broten sund og bortkomen

Det kristne fellesskapet må frigjerast til å gjera det som er naturleg: å reprodusera seg sjølv!
Alle levande skapningar har evne til å skapa liv -reprodusera seg sjølv
Guds rike veks – indre drivkraft fører til spontan vokster – mangfaldiggjering
Eit fellesskap som er fullt av liv føder fram nye fellesskap heile tida
Levande kristne føder fram mange nye levande kristne
Levande celler mangfaldiggjer seg sjølv

Det naturlege livs-instinktet: å visa omsorg, gje næring og læra opp
Kvar generasjon er knyta til generasjonen før og etter. Når vi er på høgda, tek vi til med prosessen med å erstatta oss sjølv
I sunne forhold i livssyklusen er det alltid ei usjølvisk gjeving av seg sjølv
Dess meir ein fokuserer på å overleva, dess mindre bryr ein seg om å gje liv til andre
Framtida vår ligg ikkje i å bevara det vi har, men i å investera det i andre
Vi er kalla til å vera fødselshjelpar for ei ny tid
Oppdraget vårt og framtida vår – kjem av opphavet vår

Vi er kalla til å vera eit vokstermiljø for folk og nye fellesskap
Det handlar om å fremja Guds liv mellom folk
Å tena og yta er nøkkelen til livsknytingar
Berre når vi legg livet ned for kvarandre har vi ei fruktbar teneste
Anden bur ikkje i strukturar, program eller metodar, men i folk som tener
Eit fellesskap med Guds tenarhjarte kjenner ingen grenser for offer

Jesus modellen
Vera fri frå religiøse former
Føra med seg Guds nærvær
Møta verden med opne auge
Vera Guds reiskap for forandring
Bytta ut frykt med tru på framtida
Hjelpa folk å drøyma store draumar
Så forandrings frø
Vera ein surdeig som gjennomsyrer og forandrar kultur og samfunn

Å utrusta dei truande til tenestegjerning
Hjelpa dei å ta i bruk deira åndelege potensiale - mangfaldig nåde
Hjelpa dei å frigjera åndelege gåver
Hjelpa dei til å verta alt Gud vil dei skal vera
Føra dei fram til mognad i Kristus

Viktige område å hjelpa folk til å gjera framsteg på
Det daglege livet med Gud – be og næra seg av Guds ord
Å vera tenarar
Å kjenna kallet - oppdraget
Å leva i Den Heilage Ande
Karakter - vera lærevillig
Truskap - lojalitet - til Herren, Guds ord og til brørne.

Korleis Jesus lærte læresveinane å gjera det han gjorde:
Han forkynte, lærte, bar fram evangeliet - sådde sanningsfrø, så ein draum - visjon - nytt liv kunne veksa fram i læresveinane
Han hadde medkjensle med folk, lækte dei sjuke, sette dei bundne fri - han demonstrerte Guds rikes nærvær
Han sette dei i arbeid - sendte dei ut
Han fekk tilbakemeldingar - gav vurdering

Dine viktigaste verktøy
Bibelen – Guds ord
Anden - gjev overnaturleg innsikt og hjelp
Bønn - kan forandra kvar håplaus stode
Oppmuntrande og frigjerande ord som skaper tru og visjon