Meiningar, hendingar og opplevingar

Kapitalisme

Ein turist går inn på eit hotell ni en liten gresk by. Han legg 200 euro på disken i resepsjonen og går opp for å sjå på rommet. Hotelleigaren tek pengane og spring til slaktaren og betaler rekninga si. Slaktaren tek pengane og fer til bonden for å betala kjøtet han hadde kjøpt på kreditt. Bonden skundar seg til bensinstasjonen for å gjera opp for diesel til traktoren. Han som driv bensinstasjonen får endeleg betalt gjelda til byen si gledesjente. Ho går til hotellet og legg 200 euro på disken som betaling for ”arbeidsrommet” sitt. Turisten kjem ned att til resepsjonen. Han liker ikkje rommet så han tek dei 200 euroane og går. Ingen har fått seg pengar, men heile byen er gjeldfri og framtida ser lys ut i den litle eurosona.

Dette er kapitalisme. Økonomien går rundt fordi nokon heile tida skuldar andre 200 euro.

(Etter Yngve Kvistad i VG)

Kva er viktigast: å ha rett eller å leva rett?

Å vera menneske handlar ikkje om å ha rett

eller å vera politisk korrekt,

men om å leva rett i forhold til andre menneske.

Å vera menneske handlar om å byggja rette relasjonar

- der dei sterke vernar dei veike

- der dei flinke hjelper dei som ikkje får ting til

- der dei rike tener dei fattige

- der dei som er i det gode selskap inkluderer dei som har falle utanføre

Å vera menneske handlar om å vera glad i andre,

- om å finna glede i å vera i lag med folk

og vera menneske blant menneske.

Profetordet står fast!

Peter er opp i åra og forstår at han ikkje har lenge att å leva og skriv for å hjelpa dei kristne til å svara på spørsmål frå tvilarar og forførarar:

Kor vert det av oppfyllinga av profetorda? Kristus har ikkje kome, kanskje han ikkje kjem? Dei kristne forventingane må vera feil!

Ikkje høyr på slike negative røyster, sa apostelen. Me kunngjorde vår Herre Jesu Kristi makt og kome for me var augnevitne til hans guddommelege velde. Det me forkynner er

- ikkje oppdikta eventyr

- ikkje klokt uttenkte mytar

- ikkje tome og menneskelege draumar

Me har høyrd frå Gud. Me har sett hans guddommelege velde. Difor står profetordet så mykje fastare for oss. Og dette ordet gjer de vel i å halda fast på. Det er ei lampe som skin på ein mørk stad til dagen gryr og morgonstjerna stig opp i hjarta dykkar. Men framfor alt skal de vita at ingen kan tyda eit profetord i Skrifta på eiga hand. For aldri vart noko profetord bore fram ved menneskevilje, men drivne av Den heilage ande tala menneske ord frå Gud (2.Pet.1,16-21).

Kunnskap om Herren forandrar folk og land!

Profeten Jesaja skildrar ei tid då ingen skal driva med terror eller vondskap av noka slag i samfunnet. Saman med fleire av profetane teiknar han eit flott bilete av fredfulle tilstandar på jorda når Guds rike får råda mellom menneska. Profetane seier at vondskapen som rår i verda og som øydelegg samfunn og nasjonar kjem av at folk ikkje har kunnskap om Gud eller kjennskap til kven han er. Når jorda vert full av kunnskap om Herrens herlegdom, om alt Gud er og verdset, då skal ingen lenger gjera noko vondt.
Når me forstår kor viktig kunnskapen om Gud er vil me spreia kunnskap om han og kjennskap til han alle stader me ferdast.

Retten til å påverka samfunnet

Som kristne menneske har me ansvar for den verda me lever i. Gud har frå første stund gjeve mennesket eit oppdrag om å styra og råda på jorda og arbeida på å gjera jorda til ein god stad å leva for alle. Me kan ikkje overlata til gudlause menneske å styra utviklinga av samfunnet vårt. Me har rett til å påverka samfunnet. Kristentrua er ikkje privat eller religiøs i vanleg forstand. Kristentrua omfattar heile livet vårt og gjer seg gjeldande på alle område. Difor har kristne menneske til alle tider arbeidt for å påverka og forandra samfunnet. I vår tid skaper politiske vedtak rammer og vilkår for eit godt samfunn. Gjennom politisk arbeid tek kristne menneske ansvar for å styra og utvikla samfunnet til beste for alle våre medmenneske.

Retten til å gjera folk til disiplar

For kristne menneske er misjonsarbeid og det å vinna menneske Jesus noko me alle saman har ansvar for og rett til. Retten til å utbreia trua og gjera folk til lære er så sjølvsagd for oss at me ofte ikkje tenkjer over kvifor. For oss er misjon ein menneskerett og ein naturleg del av utøving av trua vår, men for mange verdslege menneske er det ikkje like opplagt.

Når kristentrua møter motstand

Motstand mot kristentrua er ikkje noko nytt, men noko kristne har levd med frå fyrste stund. Me kan lesa om motstand og forfylging av kristne i Apostelgjerningane og i heile kyrkjesoga opp til vår tid. Apostelen Paulus sa at alle som vil leva gudfryktig vil verta forfylgde (2.Tim.3,12). Kristne har opp gjennom historia opplevd sanninga i desse orda. Her i landet vårt har kristne stort sett vorte sparte for forfølging. Samanlikna med kva kristne i andre land har måtta gå gjennom må me seia at vanskane våre har vore lette. Likevel er det slik at det aldri har vore fleire kristne martyrar, som har gjeve livet sitt for trua på Jesus, enn det er i våre dagar.

Retten til å tru og ha eit offentleg livssyn

Den vestlege verda er i vår tid kjenneteikna av rasjonalisme, materialisme og såkalla humanisme. Det inneber at det er berre det som kan forklarast logisk, forståast med forstanden og som set mennesket i sentrum som er politisk korrekt. Denne sekulære humanismen gjer seg ut for å vera fornuftig, menneskeleg og livssynsnøytral, medan dei framsteller alle som trur annleis for å vera sekteriske, inhumane, bakstreverske mørkemenn. Desse sekulære humanistane, som i praksis også er ateistar, dominerer kultur og media på ein skræmande måte. Dei vil nok gje folk rett til å tru kva dei vil, men dei vil seia at denne trua høyrer privatlivet til og bør ikkje blandast inn i politikk eller samfunnsliv.

Skattesnusk

Ordføraren i Oslo har ufriviljug fått hovudrolla i mediestormen om skattesnusk. Eg skal ikkje ta stilling til mediekjøret om økonomisk kriminalitet og dumskapen til ordføraren. All sunn fornuft seier at slikt skal ikkje førekoma og serleg ikkje hjå folk som lever av tillit, slik politikarar gjer. Alle bør betala den skatten som samfunnet legg på dei for å gjera landet vårt til ein god stad å bu og veksa opp i. Me må alle ta ansvar for det store fellesskapet og betala skatt med glede.

Lat arbeidet ditt vera ei tilbeding!

Eg skal ha nokre dagar saman med studentane på Bergen Bibelskule i dagane som kjem. Emnet mitt er om arbeid. Kvifor skal me arbeida og koss skal me arbeida er nokre av dei tinga me skal sjå på. Det viktigaste er at arbeidet er meint å gjerast som ei tilbeding til Gud.